Κρινάκι

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΤΑΒΕΡΝΑ

Το Κρινάκι της Θάλασσας, ένα από τα ομορφότερα αγριολούλουδα της χώρας μας, βρέθηκε σε ζωγραφιά που έγινε πριν 3.500 χρόνια στις τοιχογραφίες στο Ακρωτήρι της Σαντορίνης και τα άνθη του εξακολουθούν να στολίζουν ακόμη και σήμερα τις αμμώδεις παραλίες του νησιού μας, από τις αρχές του Αυγούστου έως και τα μέσα του Σεπτέμβρη, σκορπώντας την λεπτή και εξωτική μυρωδιά τους τις απάνεμες καλοκαιρινές νύχτες. Παρά την πολλαπλασιαστική του δεινότητα και την ανθεκτικότητά του, λόγω της συνεχούς καταστροφής του φυσικού περιβάλλοντος  και της εκμετάλλευσης των ακτών από τον άνθρωπο, το Κρινάκι θεωρείται σήμερα είδος προς εξαφάνιση.

Χώρος κρασοκατάνυξης και φαγητού, σημείο συνάντησης και συζητήσεων, η ελληνική παραδοσιακή ταβέρνα έχει μια ιστορία που κρατάει πάνω από 2.500 χρόνια. Ξεκινώντας από τα καπηλειά της αρχαίας Ελλάδας και περνώντας από τα «μαγέρικα» του Βυζαντίου, τις οθωμανικές «λοκάντες» και τα ρεμπέτικα στέκια των προσφύγων της Μικράς Ασίας, η ταβέρνα παρέμεινε αναπόσπαστο στοιχείο της ζωής μας έως τις ημέρες μας. Δυστυχώς τις τελευταίες δεκαετίες η επέλαση νέων γαστρονομικών ηθών και εθίμων στη χώρα μας , έκαναν την παλιά καλή ελληνική ταβέρνα να μοιάζει κι αυτή με είδος προς εξαφάνιση.

Κρινάκι λοιπόν, μια παραδοσιακή ελληνική ταβέρνα , δύο είδη υπό εξαφάνιση, σε πείσμα των καιρών.